دل آدمی

عقل گفت: من بوسم بوستان سلامت را

عشق گفت: من بوسم زندان ملامت را

رساله عقل و عشق ـخواجه عبدالله انصاری

اگر ثروتمند نيستي مهم نيست بسياري از مردم ثروتمند نيستند

اگر سالم نيستي هستند افرادي که با معلوليت و بيماري زندگي ميکنند

اگر زيبا نيستي برخورد درست با زشتي وجود دارد

اگر جوان نيستي همه با چهره پيري مواجه ميشوند

اگر تحصيلات عالي نداري با کمي سواد هم ميتوان زندگي کرد

اگر قدرت سياسي و مقام نداري مشاغل مهم متعلق به محدودي از انسانهاست

اما اگه عزت نفس نداري برو بمير که هيچ چيز نداري

گوته

از خدا خواستم عادت‌هاي زشت را تركم بدهد.
خدا فرمود:خودت بايد آنها را رها كني.
از او درخواست كردم فرزند معلولم را شفا دهد.
فرمود: لازم نيست، روحش سالم است؛ جسم هم كه موقت است.
از او خواستم لااقل به من صبر عطا كند.
فرمود: صبر، حاصل سختي و رنج است. عطاكردني نيست، آموختني است.
گفتم: مرا خوشبخت كن.
فرمود: نعمت از من خوشبخت شدن از تو.
از او خواستم مرا گرفتار درد و عذاب نكند.
فرمود: رنج از دلبستگي‌هاي دنيايي جدا و به من نزديك‌ترت مي‌كند.
از او خواستم روحم را رشد دهد.
فرمود: نه تو خودت بايد رشد كني. من فقط شاخ و برگ اضافي‌ات را هرس مي‌كنم تا بارور شوي.
از خدا خواستم كاري كند كه از زندگي لذت كامل ببرم.
فرمود: براي اين كار من به تو زندگي داده‌ام.
از خدا خواستم كمكم كند همان‌قدر كه او مرا دوست دارد، من هم ديگران را دوست بدارم.
خدا فرمود: آها، بالاخره اصل مطلب دستگيرت شد.

روزي سوراخ کوچکي در يک پيله ظاهر شد .

شخصي نشست و ساعتها تقلاي پروانه براي بيرون آمدن از سوراخ کوچک پيله راتماشا کرد.

ناگهان تقلاي پروانه متوقف شدو به نظر رسيد که خسته شده و ديگر نمي تواند به تلاشش ادامه دهد.

آن شخص مصمم شد به پروانه کمک کندو با برش قيچي سوراخ پيله را گشاد کرد.

پروانه به راحتي از پيله خارج شد اما جثه اش ضعيف و بالهايش چروکيده بودند.

آن شخص به تماشاي پروانه ادامه داد .

او انتظار داشت پر پروانه گسترده و مستحکم شود واز جثه او محافظت کند

اما چنين نشد .

در واقع پروانه ناچار شد همه عمر را روي زمين بخزد . و هرگز نتوانست با بالهايش پرواز کند .

آن شخص مهربان نفهميد که محدوديت پيله و تقلا براي خارج شدن از سوراخ ريز آن را خدا براي پروانه قرار داده بود تا به آن وسيله مايعي از بدنش ترشح شود و پس از خروج از پيله به او امکان پرواز دهد .

گاهي اوقات در زندگي فقط به تقلا نياز داريم.

اگر خداوند مقرر ميکرد بدون هيچ مشکلي زندگي کنيم فلج ميشديم - به اندازه کافي قوي نميشديم و هر گز نمي توانستيم پرواز کنيم .

من نيرو خواستم و خدا مشکلاتي سر راهم قرار داد تا قوي شوم .

من دانش خواستم و خدا مسائلي براي حل کردن به من داد .

من سعادت و ترقي خواستم و خداوند به من قدر ت تفکر و زور بازو داد تا کار کنم .

من شهامت خواستم و خداوند موانعي بر سر راهم قرار داد تا آنها را از ميان بردارم .

من انگيزه خواستم و خداوند کساني را به من نشا ن داد که نيازمند کمک بودند.

من محبت خواستم و خداوند به من فرصت داد تا به ديگران محبت کنم .

من به آنچه مي خواستم نرسيدم .....

اما انچه نياز داشتم به من داده شد

نترس با مشکلات مبارزه کن و بدان که مي تواني بر آنها غلبه کني

اگر از بنده خدا چيري خواستيد و به شما داد منت است.
اگر از بنده خدا چيري خواستيد و به شما نداد خفت است.

اگر از خدا چيري خواستيد و به شما داد نعمت است.
اگر از خدا چيري خواستيد و به شما نداد حکمت است.

ديروز را رها كن چون كاري براش از دستت بر نمياد
بخاطر فردا امروزت را خراب نكن چون نميداني كه فردا چه خواهد شد
پس تا ميتواني به اينك بينديش و در لحظه ها زندگي كن

هميشه به دنبال آنچه داريد باشيد نه آنچه ديگران دارند زيرا ديگران به دنبال آنچه شما داريد هستند.

از گذشتگان پند گيريد پيش از آنکه آيندگان از شما پند گيرند، و دنياي نکوهيده را رها کنيد، زيرا اين دنيا کساني را رها کرده که عاشق تر از شما به آن بودند.

(حضرت علي(ع)

شاگرد سقراط از او پرسيد: حكمت من چه وقت به كمال مي رسد؟ گفت: ان وقت كه به ستايش خوشحال نشوي و به مذمت غمگين نگردي، آن شخص گفت: اين حال كي مرا ميسر گردد؟ گفت هرگاه كه چهار چيز حاصل آيد، دو گوش را حكمت بشنود و دو گوش را كر باشد و سخنان بيهوده جاهلان را نشنود.

چون آفريدگار ايمان را بيافريد ، ايمان گفت: بار خدايا مرا قوي كن خداي او را قوي كرد به حسن خلق و سخا و چون كفر را بيافريد، كفر گفت : مرا قوي كن و خداي او را قوي كرد به بخل و بدخويي.

بُگذاريد و بگذريد
ببينيد و دل مبنديد
چشم بياندازيد و دل مبازيد

که دير يا زود بايد گذاشت و گذشت.

( امام علي(ع)

دنيا دو روز است
يک روز با تو و روز ديگر عليه تو
روزي که با توست مغرور مشو و روزي که عليه توست نااميد مگرد
زيرا هر دو پايان پذيرند

( امام علي(ع)

روزي يك مرد ثروتمند، پسر بچه كوچكش را به يك ده برد تا به او نشان دهد مردمي كه در آنجا زندگي مي كنند چقدر فقير هستند. آنها يك روز و يك شب را در خانه محقر يك روستايي به سر بردند.
در راه بازگشت و در پايان سفر، مرد از پسرش پرسيد: «نظرت در مورد مسافرتمان چه بود؟»
پسر پاسخ داد: «عالي بود پدر!»
پدر پرسيد: «آيا به زندگي آنها توجه كردي؟»
پسر پاسخ داد: «فكر مي كنم!»
پدر پرسيد: «چه چيزي از اين سفر ياد گرفتي؟»
پسر كمي انديشيد و بعد به آرامي گفت: «فهميدم كه ما در خانه يك سگ داريم و آنها چهار تا. ما در حياطمان فانوسهاي تزئيني داريم و آنها ستارگان را دارند. حياط ما به ديوارهايش محدود مي شود اما باغ آنها بي انتهاست!»
در پايان حرفهاي پسر، زبان مرد بند آمده بود. پسر اضافه كرد: «متشكرم پدر كه به من نشان دادي ما واقعا چقدر فقير هستيم!»

1- عزت مردم با ايمان در بي نيازي از مردم است ، و آزادي و شرافت در پرتو قناعت بدست مي آيد ( حضرت رسول اكرم (ص) )
2- كسي شايسته آزادي است كه هرروز بتواند به هوس هاي خود چيره
شود ( گوته )
3- اگر از انسان اميد و خواب گرفته شود بدبخت ترين موجود روي زمين است .
( كانت )
4- از دست دادن اميدي پوچ و آرزوئي محال ، خود موفقيت و پيشرفت بزرگي است .
( شكسپير )
5- همواره تقوي را به كودكان خود توصيه كنيد تنها تقوي عامل خوشبختي
ا ست نه پول (بتهون)
6- انسان بايد از هر حيث چه ظاهر و چه باطن زيبا و آراسته باشد (چخوف )
7- اميد در زندگاني بشر آنقدر اهميت دارد كه بال براي پرندگان .
( ويكتورهوگو)
8- آفت دانش بكار نبستن آن و آفت كار دلبستگي نداشتن به آن است .
( حضرت علي ( ع ) )
9- آزادي چيزي است شبيه سلامتي اين هر دو را تا از دست نداده ايم قدرشان را
نمي شناسيم ( ولتر )
10- بي صبري شخص را از هيچ رنجي نمي رهاند ، بلكه درد جديدي براي از پا در آوردن شخص به وجود مي آورد ( افلاطون )
11- در دنيا خفتگاني هستند كه بيداريشان همچو بيداري اژدها وحشتناك است .
( ناپلئون )
12- اگر مردم مرا نشناسند غصه نخواهم خورد ، ولي اگر من مردم را نشناسم افسرده خواهم بود ( كنفوسيوس )
13- اگر مي خواهي مردمان تو را دوست داشته باشند در معامله ستم مكن و دروغ مگو و به زبان خود كسي را مرنجان ( بوعلي سينا )
14- براي دوست خود يك دفعه تمام حجت خود را ظاهر مكن زيرا هر وقت اندك تغييري مشاهده كرد تو را دشمن مي دارد ( سقراط )
15- آنكه در قليل خائن بود در كثير هم خائن خواهد بود ( حضرت عيسي ( ع) )

هرگز عشق را گدايي نکنيد . معمولا چيز با ارزشي به گدا داده نمي شود.

حضرت آدم گفت: درخت طوبی درخت عظیمی است هر کس که بهشتی بود چون به بهشت برود آن را ببیند

گفتم: آن را چه میوه ای بود

گفت: هر میوه ای که تو در جهان بینی بر آن درخت باشد

(سهروردی )